SEDANUR GÜZEL

Sabahtan beri haber sayfalarını açıp açıp ağlıyorum. Çok dokundu bana Sedanur’un ölümü. Leyla gibi işte o da gitti. Bunun olmasından korkuyordum; oldu işte.  Yüreğim ağzımda takip ettim hep Müge Anlı’da. Bir yanım diyordu ki sağ salim bulunacak ama bir yanım diyordu ki  öldürmüşlerdir vicdansız, şerefsizler o masum yavruyu. Bu sapık zihniyetlileri ne yapmalı? Ne yapmalı bunları yavrularımızdan korumak için? İdam mı? Ceza artırmak mı? Dövmek mi sövmek mi gerekli ne yapmalı? Bunları neden kimse konuşmuyor? Konuşanların da sesi neden olunmuyor?  Daha kaç ailenin canı yanmalı? Daha kaç masum yavru canından olmalı? Söylenecek, sorulacak o kadar çok şey var ki neden susuluyor? Daha 9 yaşında bir canın cenazesi bulundu bugün üstü taşlarla örtülü vaziyette. Halbuki onun koşması, oynaması, eğlenmesi, ağız dolusu gülmesi gerekiyordu. Okuluna gitmesi, arkadaşlarıyla oyunlar oynaması gerekiyordu. Ah be güzellik, söyleyecek o kadar çok şey var ki.. güzel gözlerinden öperim. Rahat uyu, umarım..